ANKE LABRIE
Anke Labrie werd op 30 maart 1948 geboren in
Nieuwerkerk aan den IJssel, destijds een landelijk dorp.
Hier groeide ze op en ontstond haar liefde voor de natuur.
De klassieken vormden de basis van haar culturele interesse.
Ze begon zich te verdiepen in filosofie, poëzie
en beeldende kunst.
In 1985 is ze afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam, waar ze
tegenwoordig woont.
In haar schilderijen verweeft ze de herinneringen aan haar kinderjaren met haar
inzichten van nu. Hieruit ontstaat een nieuwe werkelijkheid. |
 |
Hoewel ze vroeger veel naar de natuur heeft getekend en het
belang hiervan onderschrijft, koos ze later bewust voor een geabstraheerde figuratie.
Ze maakt geen gebruik van voorstudies en/of foto’s, omdat ze vindt dat dit de magie
van het schilderen in de weg staat.
Alleen het innerlijk beeld vormt haar leidraad.
De laatste jaren is ze ook weer poëzie gaan schrijven. Ze neemt regelmatig deel aan
literaire bijeenkomsten, waar wordt voorgelezen uit eigen werk.
Een keuze uit haar gedichten, gecombineerd met afbeeldingen van schilderijen, is
uitgegeven door Galerie De Roos van Tudor te Leeuwarden, met als titel:
‘Aan de oevers van de droom’. |
CURRICULUM VITAE
Solo-exposities (soms in combinatie
met een beeldhouwer), een keuze:
1982
Beeldstroom, Aorta,
Amsterdam
1990 Galerie Art &
Architecture, Amsterdam
1992 Museum Het Tongerlohuys, Roosendaal
1994 ‘Geluid van vleugels’, De Oude Kerk, Amsterdam
(samen met
Hanneke de Munck, beeldhouwer)
1995 Galerie ’t Weefhuis, Nuenen
1996 Galerie en Skulpturenpark, Groeneveld, Almelo
1997 Galerie Kadijkveste, Amsterdam
2002 Galerie De
Roos van Tudor, Leeuwarden
2004 Galerie Kadekunst, Amsterdam
2005 Galerie Acculade,
Amsterdam (IJburg)
2007 Classic-Art-House, Brussel
2008 Martinikerk, Franeker (Galerie De
Roos van Tudor)
(samen met Ryszard
Bolechowski)
2009 7 AM, Den Haag |
| |
Groeps-exposities, een keuze:
1992 De Onafhankelijken,
Stedelijk Museum, Amsterdam
1992 Interart Gallery, Heeswijk-Dinther
1993 Galerie Delfi Form, Zwolle
1993 Royal Gallery, New Orleans
1999 The Artroom, Ahus, Zweden
2002 Kunst RAI, Amsterdam (Galerie De Roos van Tudor)
2003 Leden expositie, Arti et Amicitiae, Amsterdam
2004 Galerie De Roos van Tudor,
Leeuwarden
2005 De Salon, Arti et Amicitiae, Amsterdam
2006 Galerie Gauguin, Heeze
2006 "Recto Verso", Galerie De Roos van Tudor,
Leeuwarden
2006 "Summertime", Kunstkerk, Amsterdam
2006 Galerie Acculade, Amsterdam (IJburg)
2007 "Show your hope", 8Q, The world
around (reizende expositie)
2007 "15 minutes of Fame", Stedelijk Museum, Amsterdam
2008 De Salon, Arti et Amicitiae, Amsterdam |
Recensies, teksten e.d., een
keuze:
1990 Tekst bij expositie,
Saskia Monshouwer
1992 Recensie Brabants Nieuwsblad, Rob Schoone
1992 Recensie Utrechts Nieuwsblad, Marlies Souren
1992 Recensie Fries Dagblad, Feike Boschma
1993 Recensie Tubantia, Dagblad van het Oosten, Peggie Breitbarth
1995 Recensie Eindhovens Dagblad, Désirée Meulenbroek
1997 Interview Noord Hollands Dagblad, Onno Hoedeman
1998 Artikel Tijdschrift Pulchri, Hennie van de Louw
2002 Recensie Leeuwarder Courant, Johanna Schuurman
2007 Citaat essay, Filosofie
Magazine, Leon Heuts
2008 Recensie Leeuwarder Courant,
André Keikes
2008 Recensie Friesch Dagblad, S.
van Ek Anke Labrie is lid van de Beeldende Kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae.
Haar werk bevindt zich in gemeente-, bedrijfs- en particuliere collecties in binnen- en
buitenland. |
ENKELE CITATEN UIT RECENSIES
"Het kleurgebruik van
Labrie herinnert aan het werk van oude Italianen, maar inhoudelijk zijn
haar doeken eerder een postmoderne uitwerking van negentiende-eeuwse
thema's."
(Leeuwarder Courant)
"De symboliek is lang niet altijd zwaar en diepzinnig op te vatten.
Vaak gebruikt ze symbolen met een knipoog."
(Friesch Dagblad)"Het meest opvallend aan het werk zijn de
sprekende warme kleuren met een fresco-achtige glans door de opbouw in transparante lagen.
Voeg daarbij het intrigerende spel van in elkaar grijpende vormen, composities die de
indruk geven een uitsnede te zijn van een groter geheel en je hebt schilderijen die lang
blijven boeien omdat ze heel sterk uitnodigen tot het verzinnen van je eigen
verhaal.”
(Leeuwarder Courant)
“Heel mooi is de stilte in haar doeken, de afstand die ze van haar emotie lijkt te
nemen om de figuren zo geserreerd mogelijk ‘neer te zetten’.”
(Utrechts Nieuwsblad)
“De schilderijen van Anke Labrie (1948) hebben iets oers, iets heel
natuurlijks.”
(Brabants Nieuwsblad)
“ Haar schildertrant is monumentaal in vorm en kleur. De verfopbreng is echter
gevarieerd en doorwerkt. De sfeer die haar werk oproept, is die van het speelveld van de
mythe, onbegrensd in tijd en ruimte.”
(Tubantia, Dagblad van het Oosten) |
|